شب سردیـست و مــن افســـرده

     راه دوریست و پایــــی خستـــــه

               تیرگـــی  هست  و  چراغی  مــرده

می کنم تنــها از جــــــاده عبــور

     دور مــانــدنــد زمن آدم هــــــــاا

             سایه ای از سر دیـــــوار گذشت

                  غمـــی  افزود  مــــرا  بر غمهــــــا

فکــــر تاریکی و این ویرانـــــی

     بی خبــــــر آمد تــــا بــا  دل من

              قصه هـــــــا  ساز  کنم   پنهـانــــــی

نیست رنگـــــــی که بگوید با من

     اندکی صبـر٬ سحر نزدیک است

             هر دم این بانــــــگ برآرم از دل

                  وای این شب چقدر تاریــک است

دیگـــــران را هم غم هست به دل

      غم من لیک غمی غم نـــاک است

                  هر  دم  این بانــــــگ  برآرم از دل

وای این شب چقدر تاریــــک است

      اندکی صبـر٬ سحر نزدیـــک است

                اندکی صبــــــر٬سحر نزدیـــک است